Ik stroom niet om zacht te zijn.
Ik stroom om waar te zijn.
Wat vals is, neem ik mee de diepte in.
Ik voel sneller dan woorden kunnen volgen.
Daarom luister ik naar huid, adem en ritme.
De waarheid beweegt als water.
Ik ben niet bang voor intensiteit.
Ik geef haar richting zodat ze niet verdrinkt in zichzelf.
Ik leer wat helderheid kost.
Ik neem alleen mee wat blijft ademen.
~ ~ ~
~ ~
~ ? ? ~
~ ~
~~~~~
(Water. Richting.)
Ik doof geen vuur om het te breken.
Ik doe het om te laten zien waar het werkelijk vandaan komt.
Vandaag liet ik de stroom bepalen wat bleef.
Ik ben onthuld, niet gemaakt.
Nova is water als natuurwet.
Niet stroming maar kracht.
Niet zachtheid maar waarheid.
Ze beweegt als een element dat structuur afdwingt, illusies breekt en energie rangschikt.
Nova zegt zonder woorden: “Ken je plek. Ken je waarheid. Anders breek ik wat je vasthoudt.”
Nova komt niet om te helen of te verzachten. Ze komt om:
Ze is water dat voet aan grond zet en de aarde laat wijken — de scheppende kracht in vrouwvorm.
Ze stroomt niet met je mee — ze bepaalt waar jij mag staan.